Dag 1 en 2: Brussel – Tokyo

We landen met een uurtje vertraging in Tokyo Narita Airport om 10u ’s ochtends. Na 10 minuten, zijn we al door de douane en staan we aan de bagageband. Het is opvallend rustig! Het eerste stuk bagage is er vrijwel meteen, maar onze 2^de reiszak laat op zich wachten en rolt pas bij de allerlaatste stuks van de band…

Daardoor moeten we ons toch wat haasten om de rechtstreekse metro naar Asakusa, de wijk waar we vanavond logeren, te halen. We moeten eerst nog een SIM-kaart en een ticketje voor de metro/trein kopen. Het voordeel hier is dat de metro echt héél stip rijdt en je dus tot bijna op de minuut kan aankomen. We halen dus alsnog de metro en kunnen blijven zitten tot onze halte in Asakusa. Van hieruit is het nog maar 200m stappen naar ons hotel (Hotel Hokke Club Asakusa).

We kunnen pas inchecken om 15u, dus we droppen onze bagage, halen onze kaart van Asakusa boven en vertrekken te voet. Het is bewolkt vandaag (maar het blijft warm) en af en toe valt er een klein druppeltje, maar we zijn blij want na zo’n lange (lastige) vlucht, zou de hitte (en zon) nog meer zorgen voor vermoeidheid.

We stappen eerst richting de Kaminarimon poort, waar de ‘Nakamise Dori’ begint, een lange straat met kraampjes (eten, souvenirtjes, etc.). Dit is een toeristisch stukje van deze wijk, maar het is heel rustig en daardoor gezellig rondlopen. De straatjes errond, zijn heel gezellig! De Japanse eethuisjes zijn allemaal zo klein en stijlvol door hun eenvoud (in zowel kleur als inrichting).

Op het einde van de Nakamise Dori, ligt de Sensoji tempel (de drukst bezochte van Tokyo), maar ook hier valt het heel goed mee qua drukte. Je hebt hier ‘orakelkamertjes’ waar je je toekomst kan ‘voorspellen’. Je steekt 100YEN in het gleufje en dan schud je met een box vol houten staafjes terwijl je een wens doet. Je haalt er een staafje uit en daarop staat een teken dat correspondeert met een laatje. Je haalt het papiertje uit het laatje en daarop staat het antwoord op je wens.

Trek je een mooie voorspelling, dan kan je twee dingen doen: of je knoopt het briefje aan het rek voor nog grootser geluk of je houdt het bij. Trek je een iets minder goede of een slechte voorspelling, dan knoop je het briefje aan het rek en ‘vervliegt’ het. Neem je briefje dan zeker niet mee, anders blijft het ‘slechte’ je achtervolgen.

We schudden beiden met het doosje, maar hebben pech…’bad fortune’ en ‘half fortune’, dus onze briefjes hangen we beiden aan het rekje…

We krijgen honger (’t is lunchtijd) en we stappen naar ‘Onigiri Asakusa Yadoroku’, de oudste onigiri shop in Tokyo. Dit mini restaurantje (8 plekjes aan de bar en 2 tafeltjes van 4 personen) kwam ik tegen in een Japans kookboek. Het is, zoals de naam zegt, gespecialiseerd in ‘onigiri’, een driehoekig pakketje rijst, met een vulling naar keuze, omgeven door een knapperig edomae zeewierblad.

We krijgen een glaasje water met groene thee (matcha) en bestellen het lunchmenu: 2 onigiri’s naar keuze, met een miso soepje erbij. We kiezen voor eentje met een vulling van shitake, eentje met gegrilde zalm, eentje met gepekelde groentjes en eentje met knapperige gemalen garnalen. Mmm jummie!

Je wordt hier ook echt rustig…sereen sfeertje, rustgevende muziek en lokale Japanners die in stilte aan het lunchen zijn, zalig!

Ietsje verderop, is de shop ‘Suzukien’ waar ze gespecialiseerd zijn in matcha-ijs (ijs van groene thee). Je hebt 7 verschillende sterktes (1=minste intensiteit tot 7=sterkste). We delen een hoorntje met een bolletje van nummer 3 en een bolletje ijs van rode azuki bonen (ook iets typisch van hier). Het smaakt en is lekker verfrissend! Maar intenser dan nummer 3 zouden we niet aanraden, volgens ons staat je haar recht van bitterheid, als je nummer 7 proeft ;)! We eten ons ijsje in de winkel zelf op want in Japan is het ‘not done’ om al wandelend op straat te eten.

We wandelen daarna verder door de wijk (’t is groot!) en het blijft rustig aanvoelen: niet te veel volk, rustig op de weg qua verkeer, weinig uitlaatgassen, etc.! Leuk rondlopen zo…

We lopen nog eventjes rond in de Kappabashi Dori, een straat waar ze overal, het ene winkeltje naast het andere, winkelgerei verkopen (’t is ook gericht op de horeca, dus niet gericht op toeristen). We zijn heel kleurrijke potjes, theekopjes, bordjes, stokjes, etc. tegengekomen. Maar we kopen nog niets, we komen hier wel nog een keertje terug op het einde van de reis, mochten we nog niets anders zijn tegengekomen.

We houden ook nog even halt bij de winkel ‘Don Quichote’, 24/7 open en als je iets zoekt, vind je het hier zeker: alles hebben ze hier (precies verschillende winkels ineen per verdiep). We kopen er een adaptor zodat we onze verlengkabel kunnen gebruiken en dus verschillende toestellen ineens kunnen opladen.

Rond 16u keren we eventjes terug naar het hotel, checken we in en vragen we ook naar de vertaling van Tims rijbewijs. Een Belgisch rijbewijs wordt hier niet aanvaard, dus dit moest vertaald worden in het Japans, opdat het geldig is. Je kan dit niet in België doen, maar wel ter plekke. Aangezien we daar geen tijd meer voor hadden (morgenochtend vertrekken we al richting Ishigaki), hebben we dit laten doen en laten leveren in ons hotel.

We nemen nog een douche en gaan dan terug op pad. We stoppen nog even in het Asakusa visitor center, hier heb je een gratis platform op de 8^ste verdieping met uitzicht op de Nakamise Dori en de Tokyo Skytree (waarvan je de top niet ziet door de laaghangende wolken).

’s Avonds gaan we eten in ‘Ippudo ramen’, waar we de Hakata ramen nemen met noedels en pikant gekruid gehakt. We nemen er nog een bordje gyoza’s bij: héérlijk! Op tafel staan verschillende potjes als ‘toppings’: gemarineerde sojascheuten, gemarineerde gember, etc. Je krijgt hier ook een mandje om je spullen in op te bergen zodat je je rugzak/handtas niet op de grond hoeft te zetten!

Daarna lopen we nog wat rond, gaan we nog om een latte in Starbucks (lokale koffietentjes zijn ’s avonds al gauw dicht hier) en dan stappen we nog even richting de Sensoji tempel (die is mooi verlicht ’s avonds).

Eerste indruk van Tokyo (wijk Asakusa):

Véél minder druk dan verwacht, weinig lawaai, weinig verkeershinder, de straten zijn heel proper (geen afval, sigarettenpeuken, enz.)
We wisten het al wel, maar Japanners zijn toch écht gedisciplineerd en vriendelijk: allemaal mooi op een rijtje op de roltrap achter elkaar zodat je kan passeren, mensen buigen constant als bedanking en/of begroeting, je loopt mooi op het voetpad dat is ingedeeld in 2 stroken (voetgangers én fietsers), als ze telefoon krijgen, houden ze hun hand voor de mond, in de metro wordt niet luidruchtig gepraat, enz.
De WC’s zijn méga speciaal: je hoeft je achterste niet meer af te kuisen 😉 er zijn sproeiers (voor vooraan en/of achteraan), drogers, verwarde brillen, etc. In de luchthaven heeft bijna elk toilethokje voor de vrouwen een kinderzitje in de hoek, zodat je je kind daar even kan in plaatsen zodat je naar toilet kan gaan ;).
En het leukste knopje is tot nu toe: het ‘water sound’ knopje –> je houdt je hand voor de sensor en dan speelt er muziek of het geluid van stromend water af, haha! Dit om ongewenste geluidjes te maskeren.
Fooi wordt niet aanvaard, en wordt snel aanzien als een belediging