We zetten de wekker terug vroeg (6u) en kijken uit het raam: bewolkt, maar ‘klaarder’ dan gisteren. Pfft! We besluiten toch maar op te staan en alsnog naar Taketomi eiland te gaan. We rijden dus van hieruit naar de haven van Ishigaki en kopen een ticketje voor de boot van 7u30 naar Taketomi eiland (zo’n 15min varen). We nemen plaats achteraan op de kleine speedboat en de kapitein zegt nog dat er wel wat water kan opspatten… We delen ondertussen ons notenbrood (of wat we dachten dat notenbrood was, haha 😉 wat leek op amandelen, smaakt naar gerookte worstjes… :s geen zoete, maar hartige koek dus! Dat heb je dus voor als alles in het Japans geschreven staat en niemand je begrijpt ;)!
De boot zet er goed vaart achter en het water spat langs alle kanten. Blijven zitten lukt niet… Ik ben al goed nat ondertussen. Wanneer we er zijn en willen afstappen, geeft een Japanse vrouw mij niet één, maar gans haar zakje papieren zakdoekjes (om me af te drogen), lief hé!
We stappen te voet naar het centrum vanaf de haven. Taketomi is klein en slaapt nog…het is er enorm stil en we zien nog bijna niemand. De mini straatjes zijn heel mooi: kleine huisjes en vooral overal veel kleurrijke bloemen! We stappen wat rond tot we bij een fietsverhuurplekje uitkomen dat al open is. We vragen 2 fietsen en gaan dan op pad. Eerst naar de pier en dan naar ‘kondoi beach’. Het water is super azuurblauw! Ook al schijnt de zon niet volop, toch is het mooi!
We fietsen op ons gemak bijna het volledige eiland rond. Het is doef en vochtig buiten, amai! We zien een plekje waar ze shaved ijs en gewone ijsjes verkopen. We nemen een bolletje mangosorbet en een bolletje benimo (paarse zoete aardappel van hier). Benimosmaak is héél lekker, het smaakt een beetje naar een ronde suisse (koffiekoek) maar dan minder zoet. Verrassend smaakje voor een patatje :)!
Taketomi is héél mooi, rustig, en je ziet bijna geen Westerse toeristen. We genieten van de rust en de mooie straatjes. Op het eind passeren we nog eens langs Kondoi beach. Ondertussen is het eb aan het worden, waardoor je kan wandelen naar de zandbank(en). Heel mooi!
’t Begint ineens weer te druppelen, dus we fietsen terug, leveren onze fietsen in en nemen nu een klein shuttlebusje terug naar de haven.
Om 13u30 staan we terug op Ishigaki eiland. Tijd voor een lunch. We stoppen even in de Family Mart voor een burrito sushi rolletje om te delen en zoeken dan naar een thee/koffiehuisje. Dat ligt echt in het hol van Pluto…zo afgelegen in een soort van woonwijk waar de straatjes zo smal zijn dat ons klein autootje zelfs moeite heeft om te keren ;)!
Het theehuisje vanbinnen voelt op en top Japans aan: kleine, lage tafeltjes met kussentjes om te zitten, lage ramen en uitzicht op het groen. Ze hebben 2 soorten taartjes en we bestellen ze allebei: sojapulp cake met citroensiroop en de sojamelk cake met een siroopje van hibiscusbloemen. Nog een latte erbij en ons 4uurtje kan beginnen :)! En als je hier het toilet bezoekt en je opent de deur, staan er een paar pantoffels klaar om aan te doen ;)!
Daarna rijden we nog eens naar Ishigaki stad en lopen we wat rond in de winkelstraatjes. We kopen nog een gigantische passievrucht om mee te nemen.
We rijden erna naar Kabira Bay, een mooie baai, waar we nog eens stoppen tot het terug goed begint te regenen…net op tijd terug aan de auto.
Van hieruit rijden we meteen naar ‘Cocoro Malolo’, waar we eten. Een heel klein lokaal restaurantje. ’t Is hier moeilijk om te bestellen en de mevrouw begrijpt ons niet zo goed ;). Wanneer we vragen wat de mensen naast ons hebben besteld (omdat het er lekker uitziet), denkt ze dat we het ook willen, dus we krijgen uiteindelijk een (groot) gerecht te veel ;)! 6 bordjes 😉 = dikke frietjes van paarse zoete aardappel, gekookte gyoza’s met chilisaus, de huissalade (met tonijn), de porc shabu salade (met gekookte fijne schelletjes varkensvlees), pikant rul gebakken varkensvlees met rijst en nog een kommetje rijst met groentjes en stukjes gegrild varkensvlees. ’t Is énorm lekker, vooral de gyoza’s en het pikante varkenvlees….mmm!
Japan 