Om 7u loopt de wekker af. We ontbijten en maken dan terug onze reiszak want we slapen de komende 3 nachten elders (zo’n 5km van dit plekje) om de prijs te drukken (logies zijn hier redelijk duur, vandaar)!
We vertrekken met de auto richting het begin van de wandeling naar de Geta Falls. Het is half bewolkt, dus watervalweer :)! Onderweg zien we een mini schildpadje op het midden van de rijweg. We stoppen even en helpen haar een handje door haar te verplaatsen naar de overkant, zodat ze niet wordt overreden!
We parkeren langs een inhammetje in de weg en stappen een beetje terug naar de start van de wandeling. Het beginpunt ligt terug vlak naast het voetbad tussen de dichte begroeiing. Opnieuw wandelen we door het tropische regenwoud en doorkruisen we de rivier (soms tot kniehoogte), klauteren we over rotsen en banen we ons een weg tussen de dichte begroeiing (met een stok proberen we er een beetje voor te zorgen dat we niet door de spinnenwebben op het pad lopen ;))! Ondertussen zoeken we constant naar het pad en naar roze lintjes die er soms hangen. Op een gegeven moment weten we het even niet meer en zou het makkelijk zijn om te verdwalen…we keren een beetje op onze stappen terug tot we terug een roze lintje vinden en terug verder kunnen!
Na ongeveer 45 min stappen horen we water vallen… en da’s altijd het leuke: je komt uit de dichte begroeiing ineens in een ‘open’ ruimte waar de waterval zich bevindt en dat zorgt steeds voor een verrassingseffect :)!
Tis een héle mooie waterval deze, in 2 delen. We genieten er van het uitzicht en nemen wat foto’s!
We stappen terug wat naar boven en gaan langs de waterval heen (naar de top) want daar ligt de 2de en 3de waterval (nog iets hoger). Wauw! Prachtig dit! Volledig omgeven door groene jungle en doordat we zo hoog zitten, zien we door een doorkijkje langs de andere kant de azuurblauwe oceaan liggen!
We genieten ervan en rusten even uit, terwijl we iets eten.
Daarna is het tijd voor de terugweg… Ook hier, we zoeken roze lintjes en lopen soms iets verkeerd. ’t Is echt goed zoeken want alles lijkt op elkaar en je ziet vaak verschillende (soorten van) paden.
Rond 12u30 komen we tenslotte terug uit op de asfaltbaan.
Tijd voor lunch! We stoppen in ‘Kopje Café’, een plekje waar je taartjes/koffie/thee kan eten. Het is in principe terug gewoon een huis waarbij de living en het terras het ‘restaurant’ is ;)! We zijn de enige en eerste klanten van vandaag en bestellen een ijskoffie en vers gemixte ananas. En we nemen er allebei een taartje bij met vers fruit (spongecake en worteltaart). Eventjes bekomen want het zweet barstte ons terug uit!
Na de lunch, gaan we naar de ‘Utara Tankou coal mining ruïnes’. Dit was een steenkooldorpje en is verlaten sinds 1943. De natuur kon dus z’n vrije gang gaan en wat nog overblijft, zijn een paar stenen muren die helemaal omgeven zijn door de takken van de bomen! Echt speciaal, het lijken wel grote spinnen die de stenen verstikken.
Hier maar 5min vandaan, ligt de wandeling naar de Mitara Falls. We parkeren aan een rijstveldje, lopen er langs en zien dan een hek. Achter het hek, kan je meteen naar beneden stappen en kom je aan een klein stroompje uit. Daarna is het terug wat zoeken en wandelen we ook wat op gevoel…
Na zo’n klein halfuurtje horen we terug harder water stromen. En ja, terug het ‘verrassingseffect’: we komen in een meer open plek en zien een hoge waterval. Terug een hele mooie, maar er stroomt niet zo heel veel water meer naar beneden! Ook de wandeling ernaartoe is super. We stappen door de rivierbedding en die is op veel plekken breder en volledig omgeven door tropische, dikke bomen. Enkel de vele beestjes, die irriteren…we voelen ons letterlijk ‘geprikt’ worden!
Rond 17u zijn we terug aan de auto en hebben we zo’n zin in een frisse cola ;)! We stoppen in het supermarktje en rijden dan door naar de volgende verblijfsplek: ‘Guesthouse Irumoteso’. Véél minder ‘fancy’ dan het vorige, maar er is airco, de kamer is ruim en het is netjes! We slapen hier op een tatami-bed: matje op de grond eigenlijk 😉 maar ’t is nog redelijk dik. Eigenlijk is het gewoon een matras op de grond en even zacht als een gewoon bed.
We installeren ons, douchen en ’s avonds gaan we eten in ‘Paris No Gohanya’. Wanneer we de parking oprijden, kijken we eens naar elkaar en denken we allebei hetzelfde 😉 = wat is dat hier?! Zo een oud, afgeleefd, lelijk gebouwtje…precies een schuur! Moeten we hier eten, haha?! Maar schijnt bedriegt (zoals zo vaak) en we eten héérlijk! Binnen, ook al is het klein, zit het vol Japanners. We nemen 4 bordjes: lokale viscarpaccio, de garnalen met look, de rauwe tonijn en garnaalsalade met avocadosaus en de pikante taco-rijst (typisch voor de Okinawa-eiland keuken: rundsgehakt met salsa geserveerd op een rijstbed). Superlekker. We nemen er een passievruchtsapje erbij en de awamori met yuzu (Japanse citroen) limonade (awamori is een alcoholische drank op basis van rijst).
Daarna rijden we, terwijl het in de verte goed klettert, terug naar onze guesthouse!
Japan 