We staan vroeg op, al om 6u. We kijken naar buiten en ’t is iets te zonnig naar ons goesting, haha ;)! We wilden naar de Yutsun falls hiken vandaag, maar ‘mooie’ foto’s nemen van een waterval deels in de zon en deels in de schaduw, lukt niet goed. Dus: changer notre plans!
We beslissen om naar de Pinaisaara waterval te hiken. 99% van de mensen doen dit in een ‘tour’ met gids. Ze kajakken eerst de rivier een stukje af en wandelen dan tot aan de voet van de waterval. Aangezien wij echt niet graag iets in groep doen als het niet moet en we ook niet zelf een kajak hebben, kiezen we voor de moeilijke en lastige weg: stappen!
We parkeren op de duidelijk aangegeven parking. En we zien ook duidelijk een pad en volgen dit, maar na 10 minuten stappen komen we uit op de plek waar de kajaks te water worden gelaten. Dood punt voor ons dus. We keren terug tot op de parking en kijken dan maar in het rond (voor een tijdje). Er zou nog een ander pad moeten zijn… We geven het bijna op, tot Tim ineens wel een soort van pad ziet en denk dat het dit zou moeten zijn! We vertrekken en zien al gauw een roze lintje hier en daar, dus we zitten goed. Je kan hiken naar de top en naar de voet van de waterval. Waar we nu gaan uitkomen, weten we niet, maar ’t is alleszins een pad ;)! We wandelen door de jungle gedurende een uur en gaan serieus bergop. Na een halfuur kan je ons al uitwringen. Echt, zo hard hebben we allebei nog nooit gezweet! En je moet weten dat we in de schaduw wandelen en we om 7u45 vertrokken zijn (op het goede pad). ’t Was alsof we gedoucht hadden…
Bijna boven, komen we plots aan een splitsing met 2 pijlen in het Japans. Geen bereik, dus de vertalingsapp werkt niet… We gokken en gebruiken ons ‘logisch’ verstand en kiezen voor het linkse pad. We stijgen en dalen terug tot we water horen. Een korte afdaling en rarara, waar gaan we uitkomen, ’t was voor ons ook een verrassing. We zijn aan de top! Goed gekozen…het andere pad ging wellicht nog dieper de jungle in!
Hier aan de top heb je een prachtig uitzicht op de zee in de verte en de groene jungle rondom. De waterval is hoog en we piepen maar vluchtig eens over de rand naar beneden…
We willen uiteraard ook een kijkje nemen aan de voet van de waterval en klimmen eerst terug naar omhoog en stappen dan in zo’n 25min naar beneden, tot we aan de rivier komen. Hier meren ook de kayaks aan. Van hieruit is het nog een kwartier stappen tot aan de voet van de waterval (beetje door water, maar ook vooral terug bergop en bergaf).
We zijn blij als we er zijn! De waterval wordt volledig opgelicht door de zon en hij is héél hoog! Wij kwamen dus vanwaar het water over de rand naar beneden stort… en daar moeten we nu dus ook terug naartoe :s!
’t Is een pittige klim naar boven, maar we doen er wel minder lang over dan de afdaling….want het stapt makkelijker over de rotsen en takken.
Eens boven, gaan we toch nog eens vlug een kijkje nemen naar het uitzichtpunt en dan stappen we in één ruk door naar de parking, nog een uur verder.
Amaaaai, pittig! Efkes uitgeteld en helemaal klaar voor ‘comfort food’ ;)! We rijden, na het wisselen van onze kleren, door naar ‘Laugh La Garden’, een lunchrestaurant waar ze gespecialiseerd zijn in Okinawan black porc en hamburgers ervan. We nemen dus 2 lekker sappige burgers met een beetje (lekkere) frietjes erbij…mmmm! Daarnaast ligt de mini supermarkt en we halen nog een klein ijsje uit een potje als verkoeling.
Na een tussenstop in onze guesthouse, rijden we door naar de Kuura Limestone caves. We parkeren langs de kant van de weg, steken de straat over en zoeken terug het niet aangeduide pad naast het voetpad, recht de dichte jungle in ;)! We zoeken het pad en na zo’n 10min stappen zien we de eerste grot! Wow, groter dan verwacht… Het blijft zo vreemd dat dit niet aangeduid staat…in andere landen was dit al een ‘attractie’ en zou het toerisme dit al deels ‘verpest’ hebben… Hopelijk blijft het hier nog een tijdje zo, het ongerepte!
We zetten onze hoofdlampjes op en gaan door de grot naar de andere kant. Terug zoeken naar het pad en even verderop zien we de 2de grot. Hier lijkt het alsof je niet verder kan gaan. Maar als je je goed bukt, kan je onder de stalagtieten doorlopen tot de andere kant. Van hieruit kan je terug wandelen naar de 3de grot. Midden in de jungle…zo rustig!
We nemen er wat foto’s en genieten van de rust, maar de wandeling van deze morgen zit in ons kleren en ’t is zo doef, dus rond 17u houden we het voor bekeken en rijden we terug naar ons guesthouse.
We wilden voor deze avond een picknick halen in de supermarkt, maar die lijkt geplunderd en er ligt haast niets meer als ‘avondeten’. Dus we gaan uit eten in ‘Roco’. Ze kennen ons daar al en de kok (de papa) komt aan Mr. Tim de ‘vangst’ van de dag tonen voor onze vistempura die we besteld hebben. Hij komt een verse vis tonen op een plateau van wel een meter groot! Mmm, lekker! We nemen ook terug de sashimi salade en de ‘menchi katsu’ (gehakt met een korstje precies).
Morgen komen we hier terug :)! Lieve ontvangst, familiale sfeer én heerlijk eten…
Japan 